PKN
                    Protestantse Gemeente te Workum
 
gemeenteleden aan het woord gemeenteleden aan het woord

De Protestantse Gemeente in Workum is een gelovige, actieve en veelzijdige gemeente. Er is geen steen hetzelfde. En toch zorgt de Metselaar ervoor dat we allemaal de juiste plek krijgen en alles op elkaar aansluit.
 



Enkele vrijwilligers aan het woord tijdens een interview in 2011:

Dat kinderen zich begrepen voelen..........

“Ik ben begonnen met clubwerk in het kader van mijn opleiding creatieve therapie. Ik wilde ontdekken hoe kinderen denken en doen, maar ik vond het zo leuk dat ik het nu al drie jaar doe.” Aan het woord is Irene Ybema. Van oktober tot april geeft zij samen met drie andere gemeenteleden iedere week een uur kinderclub. “Er zijn twee clubs, een voor de kinderen van basisschoolgroep vijf en zes en een voor groep zeven en acht. In totaal bezoeken iedere week zo rond de 55 kinderen de clubs. Ze zijn heel trouw, de meesten komen iedere week.” Het doel van club is de kinderen samen iets leuks te laten doen. Het gaat om het plezier,maar we willen ze ook leren samenwerken. Met kerst is er een speciale viering en het seizoen wordt afgesloten met een excursie. Irene: “mijn avond is geslaagd als er gelachen is. En dat gebeurt gelukkig vaak, de sfeer is goed. Na afloop zijn we als leiding wel eens moe,maar dan zeggen we tegen elkaar: ze hebben plezier gehad. Het clubwerk geeft mij energie. Ik vind het ook een belangrijk stuk kerkenwerk. Het is belangrijk dat kinderen zich begrepen voelen. Een plek hebben in de kerk. We zouden graag nog een groep opstarten voor jongeren in de eerste klas van de middelbare school, maar daar zoeken we nog leiding voor. Dus wie dit leest...”

Alleen samen kun je gemeente zijn......... 

Feikje van der Velde is al bijna 30 jaar een enthousiaste vrijwilligster in de kinderkerk, en sinds kort samen met Sietske Jongsma jeugddiaken. Al vanaf haar 15e is ze binnen de kerk bezig met kinderen, ooit er in gerold via vriendinnen. Ze wilde kleuterleidster worden, en hoewel ze in het dagelijks leven heel ander werk doet nu, geniet ze van ‘haar’ klasje bij de kinderkerk. Ze vindt het belangrijk om juist met kinderen bezig te zijn met geloven, en dan vooral op een praktische manier; elkaar helpen, er zijn voor elkaar. “In deze tijd zijn we al zoveel bezig met het ‘ik’, terwijl het juist zo belangrijk is om er voor elkaar te zijn, alleen samen kun je gemeente zijn.” Zo is zij ook begonnen aan haar taak als jeugddiaken; hoewel dit nog in de kinderschoenen staat zit ze al vol ideeën om acties te organiseren met de jeugd; je bent op de wereld om er te zijn voor elkaar. En er is geen beter moment om daarmee te beginnen dan wanneer je jong bent. Sleutelwoord voor Feikje in het werk dat ze doet voor de kerk is:betrokkenheid. Meeleven met elkaar, aandacht besteden aan belangrijke momenten in het leven, zo wordt iedere taak een plezier om te doen!

Ik kom er tot rust..............

Juann van der Schaaf is één van de ongeveer 20 leidinggevenden van de kinderkerk. Eén keer in de acht weken heeft ze samen met Siska Dijkstra dienst. Halverwege de kerkdienst gaan de kinderen van groep 5 tot en met 7 met haar mee naar hun eigen ruimte om daar een verhaal te horen en een werkje of opdracht te maken. ‘Toen ik benaderd werd voor de kinderkerk, heb ik al snel ja gezegd. Ik wil graag betrokken zijn bij de kerk. Het voelt warm om daar te zijn, je gaat er mensen kennen, niet alleen van je eigen leeftijd maar ook ouderen en jongeren. Ik kom er tot rust. Het geloof geeft me steun en dat wil ik ook mijn eigen kinderen meegeven. Ik vind het belangrijk dat ze het geloof in eigen woorden en op hun eigen niveau uitgelegd krijgen. Ik denk dat dat betrokkenheid stimuleert. Daar help ik graag aan mee als leidster van de kinderkerk. Het mooiste moment vind ik als de kinderen naar voren komen om met de dominee te praten, om daarna achter de lantarentjes aan naar hun eigen ruimte lopen. Dat ze er zichtbaar bij horen, dat doet me wat. Net als Palmpasen, wanneer de kinderen zingend met hun Palmpaasstokken de kerk in komen. Dat is echt een kippenvelmoment.’

We doen het met elkaar...........

Wiebe Smits houdt er niet van om in de schijnwerpers te staan. Liever zou hij de hele stencil- en vouwploeg van het tweewekelijks verschijnende Kerknieuws eens meenemen voor een dagje uit. ‘We doen het met elkaar.’ Voordat de 900 exemplaren van Kerknieuws bij de gemeenteleden in de bus liggen, gaat er heel wat aan vooraf. De vierkoppige redactie verzamelt de stukken en maakt er een mooi  geheel van. Volgende stap is het stencilen. Eens in de vier weken is Wiebe daarvoor samen met Klaas van der Heide aan de beurt. Daarna gaat hij met één van de twee vouwploegen aan de gang om het blad te vouwen. ‘Ze noemen me daar gekscherend HC, hoofdcoördinator van de vouwers.’ Op de woensdagochtenden dat er gevouwen wordt gaat het er gezellig aan toe in het kopieerhok van Oer de Toer. De mannen raken de tel wel eens kwijt als er een goede mop verteld wordt. Als de vouwploeg haar werk gedaan heeft, breekt de laatste fase aan. De kerkbladen gaan naar de 40 bezorgers, die ze afleveren bij de gemeenteleden. Waarom Wiebe het doet? ‘Als kind wisten wij: heit is diaken. Dat zit er bij mij van vroeger uit in: als het even kan, dan doe je wat voor de kerk. Maar ik heb er ook gewoon schik in. Toen ik nog werkte, vond ik het echt ontspannend, zo naast mijn gewone job.’

Vele handen maken licht werk........

Toen ons afgelopen voorjaar 2014 gevraagd werd om de coördinatie van de kerkbezichtiging op ons te nemen, hebben we daar even over nagedacht en de consequenties hiervan overwogen. Als het nee geweest was, was dit stukje niet geschreven. Maar het werd een ja. Onze namen?  Gerrie en Fekke de Jong en we wonen dicht onder de klokslag van de kerk.
Gerrie draait al een paar jaar mee met de vrijwilligers en komt altijd met enthousiaste verhalen thuis en ze ervaart het altijd als iets bijzonders. Het rooster voor 2014 was al gemaakt, dat maakte de start wel gemakkelijker afgelopen voorjaar. En ook de vrijwilligers waren weer talrijk, als er iemand verhinderd was dan regelde hij of zij zelf een vervanger en dat gaat prima. Na de boeken over de kerk en zijn geschiedenis gelezen te hebben heb ik ook eens een paar woensdagochtenden eraan gewaagd om de gasten, bezoekers te ontvangen. Het was eerst wel even wennen maar na een paar uur was het al gewoon. En als je iets niet weet dan weet een ander het wel, zo leer je van elkaar. Vooral de details zijn interessant. In februari-maart beginnen we weer een rooster samen te stellen en het verschil met vroeger is dat nu bijna alles per email gaat. Voelt u er ook wel wat voor om het team van de kerkbezichtiging te versterken, schroom dan niet om u op te geven, het is leuker dan u denkt.

 

Vertrouwen in elkaar..........

Grietje van der Heide is behalve diaken ook lid van de bezoekdienst. ‘Ik vind het belangrijk dat je met elkaar meeleeft. Dat je als kerk iets van je laat horen en niet alleen met de acceptgiro’s op de stoep staat. Er is zoveel eenzaamheid, als je daar iets in kunt verlichten is dat mooi. Wanneer iemand (vaak gaat het om ouderen)behoefte heeft aan regelmatig bezoek, dan gaat één van ons erheen. Het is belangrijk dat het klikt. Ik ben zelf er mee begonnen toen mijn kinderen van de basisschool afgingen en ik op zoek ging naar iets nieuws. Het bezoekwerk bleek me te liggen. Wat ik er zo mooi aan vind? De mevrouw waar ik eerst kwam (ze is nu overleden) vertrouwde me volkomen. Je mag de kast wel open trekken zei ze dan. Zij vond het fijn om over vroeger te praten. Iedereen is anders, de één wil wel over het geloof praten, de ander juist niet. Dat is prima. Laatst had iemand het blauwe boekje ingevuld en aangegeven dat ze geen behoefte had aan kerkelijke activiteiten of bezoek.Tegen mij zei ze daarover: ‘Ik heb jou en dat is genoeg.’ Dan weet je dat er vertrouwen is ontstaan. Zoiets vind ik bijzonder.’

Jezus zelf heeft ons dat voorgeleefd........

Foekje van der Werf is als vrijwilliger betrokken bij de voedselbank regio Nijefurd-Gaasterlan-Sleat. Eén keer in de twee weken levert haar stichting op 26 adressen een voedselpakket af. “Ook in onze regio is er stille armoede. Onze stichting wil deze mensen tijdelijk ondersteunen.Het begon toen wij vanuit een naburige voedselbank het verzoek kregen in onze regio een voedselbank te starten. Zij voorzagen ook mensen in onze regio van pakketten. Ik was destijds diaken en heb daarover overleg gehad met verschillende diaconieën in de omgeving en daaruit is de voedselbank Zuid West Friesland ontstaan. Als voorzitter van het bestuur heb ik vooral een coördinerende rol. Andere vrijwilligers ‘screenen’. Zij beoordelen of mensen die een verzoek doen in aanmerking komen voor steun. Vrijwilligers brengen de pakketten vervolgens rond. Het eten komt uit een regionaal distributiepunt, maar ook van bedrijven en particulieren uit de omgeving die eten over hebben. Naast ondersteuning bij stille armoede willen we ook de voedselverkwisting op deze manier tegengaan. De voedselbank is geen kerkelijke stichting, maar de meeste medewerkers zijn wel lid van een kerk. Ik doe dit werk zelf ook omdat ik geloof dat je als mens niet voor jezelf leeft. Zo ben ik opgevoed en zo wil ik in het leven staan. Jezus zelf heeft ons dat voorgeleefd.’

Het bouwen van bruggen..........

Anne van der Leij is al jaren lang actief in allerlei commissies en groepen. Wat hem daarin vooral motiveert is het bouwen van bruggen; mensen ontmoeten, en mensen stimuleren om elkáár te ontmoeten. Veel te veel mensen blijven op hun eilandje zitten en missen daardoor zoveel. Anne is heel enthousiast voor de samenwerking juist ook tussen de kerken in Workum; vanuit het Oecumenisch Overleg heeft hij vele diensten mede georganiseerd, zoals de Kerstnachtdiensten en deTentdiensten. Prachtig is het, als mensen elkaar wérkelijk ontmoeten, zegt hij. Je kunt zoveel van elkaar leren. Oecumene gaat vooral over vertrouwen, en in Workum is er gelukkig veel vertrouwen tussen de kerken. Dat bleek onmiddellijk toen de Gertrudiskerk dicht moest voor de restauratie; zodra de RK kerk er van gehoord had kwam er een aanbod dat we welkom waren in hun kerk. Mooi is dat, als je je zo broeders en zusters weet! Om praktische redenen is er voor gekozen om toch in de Klameare te kerken, maar het aanbod was geweldig. Ook in de commissie voor de kerkrestauratie is Anne alweer 8 jaar actief. Meedoen vindt hij zo belangrijk, voor de kerk maar ook voor onszelf als mensen. 

terug
 
 
KERKOMROEP
 
NIEUWS UIT EN VOOR ONZE GEMEENTE

meer
 
AANMELDEN KERKNIEUWS DIGITAAL
meer
 
JEUGDNIEUWS
meer
 
DIACONAALNIEUWS
meer
 
NIEUWS KERKRENTMEESTERS
meer
 
LANDELIJK NIEUWS
meer
 
vragen over geloven
 
Spreuk van de maand
 
VOLG ONS VIA
  
 
Website
Heeft u vragen, opmerkingen of aanvullingen op deze site? Neem a.u.b. contact op met de webmaster (Els de Bok) via   
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.